เรื่องเด่น เรื่องเล่า "นักขุดกรุ"มือขลัง ขมังเวทย์ที่สุดในแผ่นดิน

ยินดี จัดให้ตามที่น้องโต้ดต้องการ ขอบคุณสำหรับความห่วงใยครับ ที่ต้องถามเรื่องจัดส่งเพราะบางครั้งน้องโต้ดแจ้งว่าเดินทางดูงานตรวจงานตจว. ผมเกรงว่าคนรับของจะไม่อยู่

ขอบคุณน้องโต้ดอีกครั้งครับ

แจ้งท่านผู้อ่าน "เรื่องเล่า-นักขุดแร่" สักนิด ช่วงค่ำจะเข้ามาบรรเลงตอนที่ 3 ต่อ รออ่านความมันส์ กับเรื่องน่าเหลือเชื่อ พิศดารที่รับรองไม่ซ้ำแบบใคร และเป็นเรื่องจริงเกิดขึ้นจริงทุกขั้นตอน ไม่มีนิยายนิทาน อีกพักใหญ่ๆ

พอดีลืมบันทึกที่เพื่อนส่งมาให้อยู่ที่บ้าน ต้องไปเปิดดู ประกอบการเขียนช่วงใกล้ค่ำครับพ้ม!

 

☆ เนเน่ สาวน้อยมหัศจรรย์ ☆
~~~~~~~~~~~~~~~

วันสองวันนี้ หน้าจอทุกสื่อทุกสำนักกับทุกแพล็ตฟอร์ม ล้วนระงมไปด้วยคลิปภาพข่าวของ "เนเน่ รอแยล" สาวน้อยมหัศจรรย์จากเกาะภูเก็ต ไทยแล้น

เธอก้าวขึ้นคว้าแชมป์ "AGT"(อเมริกา ก็อต ทาเล้นท์) ซีซั่นที่ 21 ตามความคาดหมายของ "โพลล์" ทุกสำนัก บางแห่งคะแนนเธอสูงถึง 93 % ทิ้งที่ 2 ที่ได้เพียง 4 % กับที่ 3 ซึ่งมีเพียงเปอร์เซ็นต์เดียว อันเป็นการทำนายทายทักของพวกฝรั่งมังค่าก่อนตัดสิน

ตัวเลขกับสถิติไม่เคยโกหกโกห้า ทุกท่านล้วนได้เห็นกับตาเมื่อเธอรับการประกาศเป็นแชมป์ คงไม่ต้องกล่าวย้ำเหมือนเอามะพร้าวห้าวไปขายสวน

สำหรับผม ทึ่งสุดชีวิตก็ตรง เนเน่ ได้โชว์ร่วม "แจม" กับ สุดยอดวงร็อกระดับโลก "Linkin Park" ซึ่งเป็นวงที่จะก้าวขึ้นเป็นตำนานวงการเพลงอีกวงหนึ่ง

หลังจบโชว์ "ลินคิ้น พาร์ค" กล่าวสั้นๆถึง "เนเน่" ว่า..." อินเครดิเบิ้ล" กับ " "อันบีลีฟเดเบิ้ล" เป็นทั้งความน่าเหลือเชื่อ สุดแสนจะไม่น่าเชื่อ!!!

ยากนักที่ฝรั่งมังค่า เจ้าของดนตรีแนวนี้ จะก้มหัวยอมรับคนเอเชียผิวเหลืองที่พวกเขาถือว่า ต่ำต้อย ด้อยศิวิไลซ์!!!

ในด้านดนตรีระดับนี้ เปรียบไปก็ "คนละชั้น" เดินถือกีร์ต้าตามหลังก็ยังไม่คู่ควร ยิ่งพวกหน้าเหลืองๆดำๆ โดนดูแคลนตั้งแต่ยังไม่สำแดงฝีมือ!

"เนเน่" นำความภาคภูมิใจสู่ชาวเอเชีย และประเทศไทย ในสุดยอดฝีมือ สร้าง "ปรากฏการณ์" ที่ฝรั่งมังค่าเจ้าของเพลง เจ้าของภาษา ต้องยอมรับและชื่นชม ยกย่องเธอด้วยหัวใจจริง

ไม่ใช่"หนึ่งในร้อย" พันหมื่นแสน แต่เธอเป็น "หนึ่งในหลายล้าน"!!!

โลกแห่งดนตรีนับจากนี้ เธอคือ เบอร์ต้นๆที่ชาวโลก ชาวร็อก ตั้งตารอคอยผลงานชิ้นแรกและการออก "เวิลด์ ทัวร์" สร้างปรากฏการณ์ยิ่งใหญ่ให้โลกจดจำไม่รู้ลืมต่อไป

บันทึกถึงเธออีกครั้ง แม้จะไม่ใช่เว็ปดนตรี แต่เรื่องเล่าขานที่จักเป็นตำนานระดับโลกวันข้างหน้า ละเลยไม่เขียนถึง ไม่ได้จริงๆ!!!

 

☆ เรื่องเล่า~นักขุดแร่ ☆
===============
"พ่อท่านแหวง อาภาคโร"วัดคึกคัก
'เปลวเพลิงแห่งศรัทธา-อันดามัน'!
===============

☆☆☆ ตอนที่ 3(ต่อ)
~~~~~~~~~~~~~
● ภาพถ่ายบานเดียว ●
------------------------

ผู้มาเยือนพร้อมเรื่องหนักยามเช้าจากไปสักพักใหญ่ ผู้กว้างขวางจิบกาแฟ เอามือเกาหัวเล็กน้อย นึกขึ้นได้ว่า ลืมถามไถ่เสียสนิทว่า เอาไปใช้กับใคร? ที่ไหน?

สงสัยตื่นเช้าเกิน จึงไม่รอบคอบ แต่คิดอีกที งานนี้คงไม่พัวพันกับผู้คนในสังกัด ซึ่งคนที่ทำงานย่อมรู้ดีว่า อะไรควรอะไรไม่ควร?!

ใคร่ครวญแล้วรอบด้านแล้ว ผู้กว้างขวางก็บอกกับตัวเองว่า...ช่างมันเหอะ กลับมามันคงเล่ารายละเอียดให้รู้เองแหละ"!
~~~~~~~~~~~~~~~

อากาศยามใกล้เที่ยงคืน เย็นยะเยือกกับบ้านไม้ชั้นเดียวที่ปลูกอยู่กลางสวนโดดเดี่ยว ลมทะเลพัดแรงใบไม้ร่วงพรู ทุกชีวิตหลับใหลในมุ้งใต้ผ้าห่มผืนหนาอบอุ่น

ในความมืดมิดไร้แสงไฟ ไม่มีแสงเดือน เงามืดร่างหนึ่งคืบเข้ามาประชิดรั้วบ้าน หมาพันธุ์ทาง 2 ตัวเห่ากรรโชกแต่รีบหุบปากเมื่อจมูกว่องไวได้กลิ่นอาหารที่โยนข้ามรั้ว มันรีบแย่งกันงับ และเวลาไม่กี่นาทีถัดมา ก็นอนดิ้นชักกระแด่ว น้ำลายฟูมปาก

ผู้ประสงค์ร้ายที่มาเยือนในชุดดำ ยกอาวุธประทับบ่า คาดคะเนว่าทิศทางตรงกับห้องนอนและหัวนอน กดไกพรืดเดียวด้วยระบบออโต้ที่ตั้งไว้

ห่ากระสุนทะลุทะลวงเนื้อไม้ ถึงจะมองไม่เห็นในความมืด แต่ก็เดาได้ว่า ไม่พลาดเป้า!

หมดไปชุดใหญ่ เปลี่ยนแม็กกาซีนสำรอง แล้วกดซ้ำที่เดิม ส่ายกระบอกแผ่กระจายวงกว้างให้แน่ใจว่า ไม่มีสิ่งใดใต้รัศมีทำลายร้ายกาจจะหลุดรอด

มือหฤโหด ถอนตัวออกไปอย่างเงียบเชียบเหมือนขามา เสียงถล่มของปืนเอ็ม 16 ไม่ปลุกให้บ้านข้างเคียงที่อยู่ห่างออกไปได้ยิน ทุกบ้านในละแวกที่ปลูกไม่ใกล้กันนัก ล้วนอยู่ห้วงนิทราสนิท!

ตัดกลับมาที่ในบ้านผู้เคราะห์ร้าย ผลของการโดนถล่มไม่บันยะบันยังที่ทำเอาบ้านไม้กลางเก่ากลางใหม่เกือบพังถล่มลงมา

เจ้าของบ้านชายวัยกลางคน ฟุบหมอบอยู่กับพื้น มีลูกชายอายุ 6-7 ขวบอยู่ในอ้อมกอด กับ รูปภาพหนึ่งบาน

เขาเล่าว่า...เมื่อกระสุนทะลวงฝาบ้านเข้ามา บางนัดผ่านมุ้งเฉียดหัวกบาลจนร้อนฉ่า ก็สะดุ้งตื่น และด้วยสัญชาติญาณ รีบกระชากลูกชายที่หลับอยู่ข้างๆ ลงมาจากเตียงไม้เก่าๆ กระสุนอีกหลายนัดซัดที่นอนกระจุย หากยังนอนที่เดิม ก็ไม่ต้องบรรยาย

เสาบ้านที่ใกล้ตัว ถูกกระสุนสั่นไหว ทันใดนั้นสิ่งหนึ่งหล่นปุ ลงมาข้างตัว เขาควานไปในความมืด รู้ทันทีว่าเป็นรูปภาพบานเดียวที่แขวนอยู่ในบ้าน

ภาพ "พ่อท่านแหวง"!!!

ไม่รอช้า เขารีบคว้ามาแนบปิดตัวลูกชาย ปากก็ร้องเบาๆแข่งกับเสียงกระสุนที่กำลังทะลุเข้ามาเฉียดซ้าย-ขวา

"พ่อท่าน ช่วยลูกด้วย"!!!

วินาทีล้อเล่นกับพญามัจจุราชบังเกิดไม่นานนัก แต่คนที่อยู่ในเหตุการณ์มันนานเหมือนตกนรกไปแล้วจริงๆ ห่ากระสุนปลิวว่อนเฉียดผ่านซ้าย-ขวา-บนหัว กดให้นอนหมอบนิ่งกับพื้นมือหนึ่งกดตัวลูกชายอย่าให้ดิ้น ส่วนอีกมือกอดทับภาพพ่อท่านเอาไว้

ความน่าสะพรึงขนหัวลุก หวาดกลัวสุดขีด กลัวว่าลูกชายจะพลอยโดนลูกหลงไปด้วย ความรู้สึกนี้ช่างทรมานใจยาวนาน

ต่อเมื่อ สำเนียงนอกบ้านเริ่มเงียบ เขาผงกหัวฟังอย่างรอบคอบ คลานไปหยิบปืนสั้นไทยทำเองที่ตู้เก็บของที่โดนกระสุนกระจุยเหมือนกัน หมาที่เลี้ยงไว้ 2 ตัวเงียบกริบ ไม่หวังพึ่ง รู้ดีว่า มันคงหมดโอกาสช่วย

ใช้ความสงบสยบความเคลื่อนไหวอีกครู่ใหญ่ จึงหมอบคลานไปเปิดประตู แน่ใจว่าตัวมหันตภัยประสงค์ร้ายถึงชีวิตจากไปแล้ว เขาก็วิ่งแหกปากไปเรียกเพื่อนบ้านที่อยู่ห่างออกไปหลายสิบเมตร

บ้านหลายหลังเปิดไฟสว่าง เรื่องราวพรั่งพรูจากปากเหยื่อผู้รอดชีวิต ไม่มีใครคิดไปพึ่งเจ้าหน้าที่ ในช่วงบ้านป่าเมืองเถื่อนกลายๆของคนทำกินกับขุมทรัพย์แร่ในทะเล เรื่องขัดแย้ง ขัดใจจนถึงฆ่าแกงกันง่ายๆ เกิดขึ้นเป็นรายวัน จนเจ้าหน้าที่เบื่อรับแจ้งความ แสร้งเอาหูไปนาเอาตาไปไร่ ปล่อยให้ตัดสินกันด้วยลูกปืนเอาเอง!

เพื่อนบ้านหลายคนมาดูที่บ้าน ช่วยเปิดไฟสว่าง แล้วร้องอุทาน...

"เฮ้ย รอดได้ไงวะ???"

แน่ละ สภาพที่เห็นดูไม่จืด ฝาบ้านถูกทะลวงแทบปลิวหลุดออกมาทั้งแผ่น ภายในบ้านกระจุยกระจาย พื้นบ้านบางส่วนยังมีรอยกระสุนแฉลบเป็นทาง

เรียกว่า นอนหมอบกับพื้นก็ใช่ว่าจะมีโอกาสรอด เพราะแนวกระสุนมันกดลงต่ำ เจ้าคนยิงมันก็กะเก็งว่า หากเป้าหมายตื่นและยังไม่โดนชุดแรก ก็ต้องหมอบหลบกับพื้น

เขาเดินไปหยิบรูปพ่อท่านแหวงที่วางบนเตียงยับเยิน ยกให้เพื่อนบ้านดู

"มีพ่อท่านอยู่บานเดียวนี่แหละช่วยฉันไว้"

หลายคนยกมือพนม ปากพูด น่าเหลือเชื่อ!!

บ้างก็ร้อง สาธุ สาธุ สาธุ พ่อท่านคุ้มครอง รักษาแท้ๆ...

อีกคนก็แนะนำว่า ต้องไปปรึกษาผู้กว้างขวางบางคน ขอร้อง ขอแรง สืบดูว่าใครเป็นคนทำ?

((( ยังมีต่อ )))